Tinel & Gronowski in dialoog
Phara de Aguirre modereert een gesprek met Koenraad Tinel & Simon Gronowski over hun bijzondere vriendschap en over de kracht van muziek en kunst in hun leven.
Collega's van Conservatorium SLAC zorgen de muzikale en poëtische omkadering.
Over Koenraad Tinel
In het muzikale en kunstzinnige gezin Tinel wordt Koenraad (Gent, 1934) geboren. Zijn vader is beeldhouwer, zijn moeder is een ster aan de piano en zingt. Koenraad is nog maar jong als hij begint te tekenen en op zijn vijfde krijgt hij al zijn eerste pianoles. Koenraad heeft er een handje van weg om betoverende klanken uit de piano te halen. Maar hij wil koste wat kost beeldend kunstenaar worden en gaat ook in die richting studeren.
Maar de Tweede Wereldoorlog en het nazisme zijn meedogenloos en een onthutsende ervaring die bij de jonge Tinel voor altijd met zijn geheugen vergroeit. Het schuldgevoel over het leed dat zijn familie de Joden hebben aangedaan, zal hij nooit meer kwijtraken.
Hij maakt een memorabele studiereis naar Midden-Indië, werkt later als wetenschappelijk tekenaar aan het Koninklijk Instituut voor Natuurwetenschappen in Brussel en start in 1963 zijn eigen smederij. Musea en belangrijke Europese opdrachtgevers rekent hij tot zijn klanten, maar in ’71 zegt hij het smeden vaarwel om zich volledig op het vrije beeldhouwen en tekenen te storten. Tinel gaat ook lesgeven aan de Sint-Lukas Hogeschool en dat doet hij vol overgave tot 1999.
Koenraad Tinel | Vrije Universiteit Brussel
Over Simon Gronowski
Simon Gronowski (Ukkel, 1931) wordt geboren als zoon van een Poolse jood die rond 1920 zijn weg naar België vindt; zijn moeder - uit Litouwen – volgt niet veel later. Ze bouwen aan een huis en aan hun leven, daar in Etterbeek. Moeder baat een lederwarenwinkel uit, vader is groothandelaar. Simon heeft nog een zus, Ita.
In 1943 vertrekken Simon en zijn moeder met een heel konvooi naar Auschwitz. Niemand heeft een idee wat die bestemming werkelijk betekent. Dat ze in fabrieken gaan werken, is hun verteld. Maar onderweg houden verzetsstrijders de trein tegen en helpen enkelen ontsnappen. Als een paar gevangenen een tijdje later erin slagen de deur van de wagon te openen, zegt Simons moeder hem dat hij moet springen. Hij is bang, zo bang, maar doet het. Simon wacht en wacht in de berm, tot zijn moeder ook volgt, maar dat gebeurt niet. Het is de laatste keer dat hij haar ziet.
Tot aan de bevrijding leeft de jonge Gronowski ondergedoken bij Belgische families. Hij verneemt intussen dat zijn moeder de dood vond in de gaskamers. Zo ook zijn zus, van wie hij de liefde voor jazz leerde. Zijn repertoire later is een eerbetoon aan haar.
Heb je een vraag?
Contacteer ons, we helpen je graag verder.
